پژوهش دانشگاهی – 
نقد تطبیقی مکتب رمانتیسم در اشعار فریدون مشیری و تاگور هندی۹۱- قسمت ۴۹

پژوهش دانشگاهی – نقد تطبیقی مکتب رمانتیسم در اشعار فریدون مشیری و تاگور هندی۹۱- قسمت ۴۹

بی قرارم،در دلم آوارهیام (تاگور، ۱۳۸۸ : ۷)
” ترانهِی ۱۵، از مجموعه باغبان “
من آن آهوی مشکینم که مست از عطر خود در سایهِی جنگل میِدود
شب، شب نیمهِی خرداد است و نسیم جنوب
راهم را گم کردهِام و سرگردانم، پی چیزی میِگردم که پیداش نمیِکنم
به چیزی میِرسم که دنبالش نبودم (همان : ۱۱۴).
با توجه به اشعار بالا میِتوان گفت که تاگور در جست و جوی وحدت است. وحدت در معرفت، عشق مقاصد و نیل به پیوستن به نامتناهی. او عارفی است که در پی آن است که “حقیقت” را در زندگی متجلی سازد. از این رو تجربهِهای شعری – دینی، و نیز اجتماعی – آموزشی تاگور همه در جویندگی نامتناهی است. آرمانِهای معنوی در نظم و نثر تاگور مظهر حقایق فلسفه هندوست، او در طیف گستردهِی هندی، در مقام شاعر، نقاش و موسیقیدان و در تمامی وجوه شخصیت خود در مسیر حقیقت حرکت میِکند. پیامی را که او در اشعار و سروده یا نوشتهِهای دینی و معنوی میِفرستد همان است که در متون عمدهِی هند جاودان مانده است.
۴-۲-۶٫ گریز، سیاحت و سفر:
سفرهای واقعی یا خیالی، تاریخی یا جغرافیایی از دیگر مشخصات آثار رمانتیک است. گاهی این سفرها واقعی است و گاهی سفرهای رؤیایی که شاعر برای فرار از واقعیت به سفرهای رؤیایی میِرود.
۴-۲-۶-۱٫ سفرهای واقعی تاگور:
تاگور در طول زندگی خود سفرهای فراوانی به کشورهای مختلف داشته است.
-اولین سفرش در سال ۱۸۷۸ به انگلستان بود جهت تحصیل.
-در سال ۱۸۷۹ سفری به اروپا آغاز کرد از ایتالیا، فرانسه و انگلستان دیدن کرد.
-در سال ۱۹۱۳ سفر به آمریکا بنا به دعوت دانشگاهِهاروارد در ماه ژانویه جهت دریافت جایزهِی ادبی نوبل.
-۱۹۲۰: سفر به اروپا و آمریکا برای بحث دربارهِی دانشگاهش.
-۱۹۲۴: سفر به مالزی، چین، ژاپن، فرانسه و آرژانتین.
-۱۹۲۶: طی کردن سراسر اروپا و ملاقات با انیشتن.
-۱۹۲۷: سفر تازه به مالزی، جاوه، بالی و سیام.
-۱۹۲۹: سفر دوباره به چین، ژاپن، کانادا و هند و چین.
-۱۹۳۰: سفر به روسیه.
-۱۹۳۲: سفر به ایران ودیدار از تهران و شیراز.
-۱۹۳۳: سفر موفقیت آمیز به سیلان و اقامت دائمی در هند.
تاگور، این نویسنده بزرگ بنگالی، مسافری خستگی ناپذیر و نویسندهِای پرکار بود. او در نیمه دوم زندگی خود بارها از انگلستان و ایالات متحده دیدار کرد، به اروپا و آسیا رفت، با نویسندگان و پژوهندگان آشنا شد. دربارهِی تمدن هند به سخنرانی پرداخت. برای پیوند دادن شرق و غرب کوشید و اعتقادات خود را دربارهِی همگانی بودن فرهنگِها گسترش داد.
۴-۲-۶-۲٫ سفرهای خیالی شاعر :
در شعر “جهان کودک ” از ماه نو، تاگور میِگوید: ای کاش میِتوانستم در راهی که از جهان کودک میِگذرد و به آن سوی مرزها میِرسد، سفر کن (تاگور، ۱۳۸۹: ۲۸).
 

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.