احادیث نقل شده در خصوص اهمیت شیر | طب اسلامی

احادیث نقل شده در خصوص اهمیت شیر | طب اسلامی

در کتاب معتبر کافی از امام صادق (ع) روایت شده که شخصی از ایشون پرسید: من در بدنم احساس ضعف می کنم. فرمودن: بر تو باد مصرف شیر چون که گوشت رو می رویاند و استخون رو محکم می کنه.

از امام باقر(ع) به نقل از حضرت رسول (ص) بیان شده که: در شیر گاو درمان هر دردیه. هم اینکه فرمودن: بر شما باد مصرف شیر گاو چون که گاو از هر شجری (علوفهای جور واجور به درد بخور) می خوره و شیر اون درمان هر دردیه. مشابه این حدیث از پیامبر خدا (ص) در چند جای دیگه هم نقل شده. شاید منظور اینه که چون این حیوان از شکلای جور واجور رُستنیای به درد بخور تغذیه می کنه و خدا غریزه گاو رو بر این گذاشته که از چه گیاهی تغذیه کنه، مواد مغذی مختلفی به بدنش وارد می شه که همین مواد در شیرش هم ترشح می شه؛ به خاطر همین شیر حاصله  واسه بدن آدم خیلی خوبه.

 

در حدیثی از امام علی (ع) اومده: «نوشیدن شیر شفای هر درده مگه مرگ». در احادیث و طب سنتی وقتی اشاره به نوع شیر نمی شه منظور شیر گاوه. در این حدیث به شفا بودن شیر اشاره شده که اهمیت فوق العاده و خواص جورواجور نهفته در شیر رو تاکید می کنه و سر بسته به این نکته اشاره داره که واسه خیلی از بیماریا و دردها (حتی بیماریای شدید، طولانی یا صعب العلاج) می تونه به درد بخور باشه و جای تامل و کار و تجربه فراوون داره.

در کتاب معتبر کافی از امام صادق (ع) روایت شده که شخصی از ایشون پرسید: من در بدنم احساس ضعف می کنم. فرمودن: بر تو باد مصرف شیر چون که گوشت رو می رویاند و استخون رو محکم می کنه. همونجوری که در ادامه میاد، شیر خوب طبیعی یه غذای کامل بوده و مزاج اون گرم و تره و پس توانایی رشد دهندگی بدن و تامین نیازای اونو داشته، باعث بازسازی و رشد عضلات (که مزاج اونا هم گرم و تر بوده و از غذاهای هم مزاج خود تغذیه می کنن) بدن می شه. وقتی که نیازای غذایی و انرژی بدن و سلولا و مخصوصا عضلات (که حجم خیلی از بدن رو تشکیل میدن) تامین شد، ضعف هم از بین میره که در حدیث شریف هم به همین مطلب اشاره شده. هم اینکه در این کلام نورانی در مورد استواری استخون هم مطلب دقیقی فرموده ان. امروزه همه می دونن در پزشکی عادی یکی از چیزایی که واسه تامین ذخایر املاح استخون (که مهمترین و معروفترین اونا کلسیمه) و پس جلوگیری از نرمی یا پوکی استخون پیشنهاد می شه، شیره؛ مخصوصا واسه کودکان و بعد از میانسالی (قبل و بین پیری).

از امام صادق (ع) هم اینکه نقل شده که واسه گلودرد چیزی جز نوشیدن شیر نیافته ایم. یکی از مشکلات شایع مردم، مخصوصا در فصل سرما، شکلای جور واجور گلودرد (التهابی، آلرژیک و حساسیتی، ویروسی و …) هستش که یکی از راهکارهای کمک به بهتر شدن اون نوشیدن شیره. شیر به دلیل رطوبت و لینتی (نرم کنندگی) که داره، با بهتر شدن وضعیت مخاطات (که یه جور رطوبت طبیعی بدن هستن)، از جمله مخاط حلق و حنجره، هم التهابات حلق (فارنژیت) و لوزها رو برطرف کرده پس منتهی به کاهش یا بهبود درد و تورم گلو می شه؛ و هم با مرطوب و نرم کردن حنجره (که همیشه بدنبال عبور هوا و حرکت تارهای صوتی در برابر آلودگی و خشکیه) واسه رفع گرفتگی و خشکی صدا (لارنژیت) به درد بخوره.

حدیثی از امام علی (ع) در کتاب کافی نقل شده که «شیر گاو  داروست» یعنی ما می تونیم در درمان بعضی از بیماریا از شیر گاو به عنوان دارو استفاده کنیم. تا اینجا فهمیدیم شیر هم باعث تقویت بدن و رشد می شه هم در درمان مریضی موثره.

در حدیث دیگری از حضرت علی (ع) نقل شده که «شیر گاو درمانه» که با حدیث قبلی فرق داره؛ چون درمان واژه کلی تری نسبت به داروئه و در واقع دارو یکی از روشای درمانه.

 

در کتاب کافی به نقل از شخصی اومده:  از آسیب ای که در معده احساس می کردم، پیش امام باقر (ع) اعلام ناراحتی نمودم به  من فرمودن: چه چیز تورو از نوشیدن شیر گاو باز می داره؟ اون گاه ازم پرسیدن: هیچوقت شیر خورده ای؟ گفتم: آری ،بارها. پرسیدن: اونو چیجوری پیدا کردی؟ گفتم: دیده ام که معده رو می پالاید و به کلیه ها پوششی از چربی میده و اشتها به غذا می آورد. بعد حضرت به من فرمودن: اگه حالا زمانش بود به ینبع (نام مکانی بوده) واسه نوشیدن شیر می رفتیم.

در این حدیث هم تاکید به مصرف شیر شده. البته چند مورد از خواص شیر در این حدیث بیان شده. در متون و محاورات قدیم بعضی وقتا منظور از معده، کل سیستم گوارش مثل رودهه. تمیز کردن و پاک کردن کل سیستم گوارش یکی از خواص شیر بشمار اومده. هممون بارها تجربه کردیم و فهمیدیم که شیر لینت دهنده مزاجه و باعث پاکسازی معده و روده می شه. هم اینکه در حدیث اشاره شده که شیر پوششی از چربی به بعضی اعضا از جمله کلیه میده.

از امام صادق (ع) هم اینکه نقل شده که واسه گلودرد چیزی جز نوشیدن شیر نیافته ایم

همونجوری که ذکر شد از دیدگاه طب سنتی، شیر باعث باطراوت کردن (مرطوب کردن) اعضای بدن می شه و یکی از مصادیق رطوبت گفته شده در طب سنتی، چربیای موجود در بدن و دور اعضا بوده که واسه عضو و کارکرد اون لازمند. پاکسازی و پالایش گوارش منتهی به افزایش اشتها هم می شه چون در بسیاری موارد دلیل بی اشتهایی، تجمع مواد زاید و فاسد در سیستم گوارشه که در نتیجه اون اشتها تحریک نمی شه تا مواد جدیدی به مواد فاسد باقیمونده قدیمی اضافه نشده و پس مشکل بدتر و طولانی تر نشه؛ که این یه عکس العمل دفاعی بدنه. در واقع یبوست که خود عامل نفخ و تهوع و بی اشتهایی است، با مصرف شیر تا حد زیادی رفع می شه. تا وقتی که پاکسازی بدن بطور کامل انجام نشه، فرد از خوردن غذای جدید لذت نمی بره چون با اشتهای خوب و مناسب اونو میل نمی کنه. در حدیث به نوع آسیب معده اون شخص اشاره نشده و باید به این نکته مهم توجه داشت که شیر واسه بعضی از مشکلات گوارش از جمله بعضی شکلای جور واجور یبوست خوبه و نه واسه همه مشکلات گوارش؛ پس ممکنه با مصرف نابجا حتی منتهی به بعضی از ناراحتیا در معده شه. نتیجه این که بعضی احادیث یا بیشتر احادیث طبی قابل گسترش به همه مردم و بیماریا نیستن.

 

در کتاب کافی حدیثی از امام کاظم (ع) نقل شده به این مضمون که مصرف شیر تازه به همراه عسل واسه آدمایی که دچار مشکل (تغییر) در ترکیب مایع جنسی هستن خوبه. امروزه در ناباروریای مردان زیاد مشاهده می شه که در آزمایش اسپرم اونا ترکیب اسپرم حالت نرمال و طبیعی نداشته و تعداد، جنب و جوش و شکل اسپرم غیر طبیعیه. که همین مسئله عامل ناباروریه و درمان مفصلی در طب سنتی داره که یکی از پیشنهادای غذایی در این مورد مصرف شیر و عسله.

 

در مطلب بعدی در مورد احادیث مربوط به شیر شتر و شیر الاغ می پردازیم.
 


منبع : tebyan.net

دیدگاهتان را بنویسید