اثرات گیاه آلوئه بر زخم پوستی | طب ایرانی

اثرات گیاه آلوئه بر زخم پوستی | طب ایرانی

به کار گیری داروهای گیاهی در درمان آسیبای پوستی مانند زخم و سوختگی با انجام تحقیقات جور واجور و تأیید تاثیر اونا عادی گردیده. اثرات به درد بخور گیاهانی مانند آلوئه، همیشه بهار، لاواند و … در بهبود زخم ها و سوختگیا کاربرد اونا رو در طبابت نوین تأیید کرده.

به طور تخمینی تقریباً ۵۰ درصد از مردم انواعی از طب سنتی رو مورد استفاده قرار میدن و خیلی از بیماران این موضوع رو به دکتر خود نمی‎می گن.

در آلمان یه منبع تنظیم کننده بنام کمیسیون E به طور زیادی گیاهان شایع رو بررسی کرده و کیفیت، تاثیر بالینی و موارد استفاده ۳۰۰ فرآورده گیاهی رو مورد آزمایش قرار داده که این بررسی‎ها به استاندارد شدن درمانای گیاهی منجر شده. الان آمریکا قوانین سختی در مورد فرآورده‎های گیاهی اعمال می‎کنه. در اروپا و آسیا طی هزاران سال درمانای گیاهی به طور موفقیت‎آمیزی در درمان مشکلات پوستی به کار رفته‎ان. حالا این درمانا به شکل علمی مورد تحقیق قرار می‎گیرند.

بررسی تاثیر تعدادی از درمانای گیاهی واسه وضعیت‎های درماتولوژیک داره انجام میشه و بعضی از اونا دلایل علمی خیلی از تاثیر رو نشون داده‎ان. ترکیبات گیاهی زیادی واسه بیماریای جور واجور از جمله بیماریای پوست جهت فروش، عرضه می‎شن. حالا که رابطه پیشرفته بین پزشکان سرتاسر دنیا هست، مهمه که اطلاعات مربوط به درمانای گیاهی، اثرات اونا و تداخلات دارویی رو به همدیگه اطلاع بدیم تا ارائه راه های درمانی سنتی به بیمارانمون امکان‎پذیر باشه.

این مقاله واسه آموزش و به کار گیری این رقابت‎های درمانی نوشته شده. اطلاعاتی که با یه روش عملی تألیف شده باشن، ممکنه بیشتر بیماران رو قادر کنن تا از این درمانا که حالا در سرتاسر جهان مورد استفاده قرار می‎گیرند، سود ببرن. در این نوشته داروهای گیاهی که دارای دلایل علمی براساس تاثیر بالینی بودن و هم گیاهان عادی که در درمان مشکلات پوستی به درد بخور بوده‎ان، بررسی شدن. بی‎خطر بودن هر گیاه مشخص شده تا دکتر قادر باشه درمانای گیاهی رو که ممکنه در کار بالینی مورد استفاده بذاره، بهتر بشناسه. هم اینکه تداخلات دارویی و مشکلات شایع داروهای گیاهی در مورد بیماریای پوستی بیان شده.

آلوئه ورا  (Aloe vera)

یه برگ تازه از آلوئه رو برش داده و ژل حاصل از اونو روی پوست بذارین، یا پوست اونو جدا کنین و باقیمونده برگ رو روی پوست بمالید.

برگای گیاه آلوئه (صبرزرد)، دو ماده تولید می‎کنن که شامل ژل و شیره یا لاتکسه. ژل رو از قسمت داخلی برگ به دست می‎بیارن که طی قرن‎ها واسه درمان موضعی زخم‎ها و سوختگی‎ها به کار برده‎ان. شیره یا لاتکس یه مایع تلخ زرد رنگه که از بخش‎های خاص‎ای از پوسته داخلی برگ استخراج می‎کنن و معمولاً به شکل پودر فروخته می‎شه و اثرات ملین بسیار قوی داره.

چندین گزارش موردی و مطالعه روی حیوانات نشون داده که آلوئه سوزش، خارش و جای زخم همراه با درماتیت(التهاب پوستی) به وجود اومده به وسیله اشعه رو کاهش می‎دهد. هم اینکه بهبود زخم‎های طولانی پا، زخم‎های به وجود اومده به وسیله جراحی و سرمازدگی اعضاء رو تسریع می‎کنه.

آلوئه، ترومبوکسان A2 و B2 و یه جور پروستاگلاندین رو که موجب انقباض عروقی و تجمع پلاکتی می‎شن، کم می کنه و به نظر میرسه پرفیوژن پوستی رو افزایش و خطر از دست رفتن بافت به دلیل ایسکمی(کم خونی موضعی) رو کاهش می‎دهد.

سالیسیلیک اسید در آلوئه هست و با کنترل تولید پروستاگلاندین به عنوان یه مسکن و ضد التهاب عمل می‎کنه.

لاکتات منیزیوم موجود در آلوئه با کنترل هیستیدین دکربوکسیلاز که تبدیل هیستیدین به هیستامین رو در Mast cells کنترل می‎کنه، به عنوان یه ضد خارش اثر داره. هم اینکه به نظر می‎رسد برطرف شدن التهاب به دلیل خواص Immunomodulatory پلی‎ساکاریدهای ژل مخصوصا Acetylated mannas باشه.

در آزمایشگاه آلوئه فعالیت ضد باکتری و ضد قارچ داره.

مشکلات جانبی:

آسیب جانبی کلی در استفاده موضعی از ژل آلوئه، درماتیت تماسی آلرژیکه. هم اینکه تأخیر بازسازی بعد از لاپاراتومی (شکافتن شکم واسه پی بردن به مریضی) یا سزارین گزارش شده.

در صورت استفاده درست، مصرف خوراکی آلوئه بسیار مطمئنه.

منبع تبیان

*

جمع آوری سلامت اکاایران

دیدگاهتان را بنویسید